به طور كلی هر فرد لازم است مراقبت های خاصی را به منظور پیشگیری از ابتلا انجام دهد و علاوه بر آن پاره ای اقدامات در سطح اجتماع نیز مورد توجه می باشد:

الف) پیشگیری فردی:

• توجه به ارزش های دینی و اخلاقی در رفتارهای جنسی.

• اجتناب از تماس های جنسی پر خطر؛ باید توجه داشت كه استفاده از كاندوم در بیماری ایدز نیز همچون بسیاری از بیماریهای مقاربتی وسیله ای با ضریب اطمینان بالا برای جلوگیری از انتقال ویروس می باشد.

• اجتناب از هر گونه تماس جنسی اعم از مقعدی، مهبلی یا دهانی با افراد مشكوک از نظر آلوده به اچ. آی. وی. از جمله زنان خیابانی، معتادان تزریقی و ... .

• انجام سریع آزمایشات مربوطه و در صورت لزوم درمان پیشگیرانه در صورت تماس جنسی با افراد مشكوک از نظر آلودگی به اچ. آی. وی؛

• توجه به علائم بیماری مقاربتی و درمان سریع این بیماریها به عنوان عامل زمینه ساز برای ابتلا به ایدز.

• اجتناب از اعتیاد تزریقی و در صورت افتادن در دام اعتیاد، استفاده از سرنگ های استریل یک بار مصرف.

• دقت در استفاده یا تماس با سوزن یا هر گونه وسیله نوک تیز آلوده به خون.

• استفاده از وسایل یک بار مصرف در آرایشگاه (تیغ و ...) و دندانپزشكی (لیوان، مسواک، برس ویژه دندانپزشكی و ...)‌ و استریل كردن سایر وسایل.

• تلاش برای كسب اطلاعات بیشتر و مطالعه منابع علمی موجود در زمینه بیماری ایدز و در میان گذاشتن این اطلاعات با سایر افراد به ویژه گروه های در معرض خطر.

ب) مراقبت های اجتماعی:

با استفاده از ماهیت بیماری ایدز، مقابله با این بیماری نیازمند سیاست  گذاری كلان و توجه مسؤولان جامعه می باشد. بدون تردید اقبال همه مردم و شكل گیری خواست عمومی برای توجه به این مسئله، به تسریع سیاست  گذاری صحیح برای مقابله با ایدز كمک خواهد كرد. این سیاست  گذاری، عرصه های مختلف از جمله سیاست، ‌ فرهنگ، اقتصاد و ... را در بر می گیرد كه در اینجا به برخی از آنها اشاره می شود:

• انجام مطالعه و پژوهش درباره ایدز و رفتارهای مرتبط با آن در جامعه.

• گسترش آموزش همگانی درباره ایدز و راه های پیشگیری از روشهای زیر:

• كتابهای درسی و مدرسان در دبیرستانها و دانشگاهها.

• سخنرانی توسط رهبران مذهبی در مساجد.

• انجام خدمات مشاوره ای در دسترس و آموزش در خانه های بهداشت شهر و روستا.

• استفاده از رسانه های عمومی همچون مطبوعات، رادیو و تلویزیون، اینترنت و ... .

• تلاش برای ریشه كنی فقر و مشكلات اقتصادی و حذف تبعات آن مثل اعتیاد، فساد و ... .

• توجه به حقوق افراد مبتلا از نظر اعاده حیثیت اجتماعی و ارائه خدمات درمانی؛ چرا كه بسیاری از مبتلایان افراد بی گناهی همچون همسران و فرزندان افراد با رفتارهای پرخطر می باشد.

ج) مراقبت های افراد آلوده به اچ. آی. وی:

باید توجه داشت كه اگر چه بیماری ایدز خطرناک بوده و تاكنون درمان مؤثری برای آن مشخص نشده است، با این حال پیشگیری از بیماری براحتی ممكن می باشد. بنابراین فرد اچ. آی. وی. مثبت یا مبتلا نباید از جامعه طرد شود، بلكه با ارائه آموزش صحیح و انجام خدمات مشاوره ای مستمر به این افراد می توان از گسترش بیماری نیز جلوگیری كرد. افراد آلوده و یا مبتلا به ایدز نیز بهتر است موارد زیر را مورد توجه قرار دهند:

• برقراری ارتباط با مراكز مشاوره و درمان مبتلایان (دولتی و غیردولتی)، بدون نگرانی از افشای نام و مشخصات در جامعه.

• اجتناب از تماس جنسی و در صورت وقوع، استفاده از کاندوم

• آگاه سازی فرد یا افرادی كه تماس جنسی پرخطر داشته اند و تشویق مستقیم یا غیرمستقیم آنها به انجام آزمایش خون.

• اجتناب از بارداری.

• اجتناب از شیردهی و قطع آن در صورت تشخیص بیماری.

• عدم اهداء خون و سایر اعضاء بدن.